Καπανδρέου Ανδρέας

Kapandreou

Ονοματεπώνυμο: Καπανδρέου Ανδρέας
Κατηγορία: Πεζογραφία
Έτος γέννησης: 1972
Τόπος γέννησης: Λευκωσία

Σπουδές/σταδιοδρομία στον τομέα των γραμμάτων:

  • Πτυχίο Βιβλιοθηκονομίας (Ελλάδα)
  • Bsc in Information and Library Studies (Ηνωμένο Βασίλειο)
  • Μεταπτυχιακό στις Επιστήμες της Αγωγής – Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση (Κύπρος)
  • Εργασία: Λειτουργός Πανεπιστημίου – Βιβλιοθηκονόμος (Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου)

Εργογραφία:

  • Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν: αλλόκοτα διηγήματα (Λευκωσία: Επιφανίου, 2010)
  • Ο γιος της μάγισσας: αλλόκοτες ιστορίες (Θεσσαλονίκη: Συμπαντικές Διαδρομές, 2012)
  • Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα: η άγνωστη μαρτυρία του Ιωάννη Καρατζά (Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2016)
  • Το τέλος της Χιονάτης: ποιήματα (Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2017)
  • Δημοσιεύσεις διηγημάτων και ποιημάτων σε περιοδικά, ιστοσελίδες, συλλογές και ανθολογίες.
  • Μεταφράσεις και δημοσιεύσεις διηγημάτων στην αγγλική, γερμανική και ολλανδική γλώσσα.

Εργογραφία:

Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν: αλλόκοτα διηγήματα (Λευκωσία: Επιφανίου, 2010)

Δώδεκα αλλόκοτα διηγήματα, δώδεκα παράξενες ιστορίες…

1. «Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν»
Οι σκισμένες σελίδες ενός παλιού ημερολογίου που έπεσαν τυχαία στα χέρια μου, αποκαλύπτουν στοιχεία για ένα τρομακτικό μυστικό στο οποίο εμπλέκονται ο Αλμπέρτ Αϊνστάιν και το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό!
2. «Αμάρ»
Ένας αδίστακτος Μαροκινός γκάγκστερ είναι έτοιμος για όλα, όχι όμως για την πραγματικότητα που αντικρύζει ξαφνικά μπροστά του…
3. «Το δωμάτιο με τους καθρέφτες»
Υπάρχει άραγε πεπρωμένο; Γίνονται τα όνειρα πραγματικότητα; Τι είναι άραγε πιο οδυνηρό; O θάνατος ή η ζωή; Οι απαντήσεις δίνονται στο δωμάτιο με τους καθρέφτες…
4. «Ένα μπουκέτο ορχιδέες από το πουθενά»
Όταν ένα μπουκέτο ορχιδέες αποστέλλεται στον παραλήπτη του από τον άλλο κόσμο…
5. «Θανάσιμο όνειρο»
Το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και το υποσυνείδητο… Ή μήπως τελικά όλα είναι παιχνίδια του μυαλού;
6. «Ο Δίας στο Facebook»
Η παράξενη ιστορία μιας φωτογραφίας στο Facebook και η σχέση του Δία με ένα Γερμανό ροκ σταρ και ένα πεντάχρονο αγόρι.
7. «Η Αλίκη το ήθελε πολύ»
Μερικές φορές δεν είναι καλό να επιθυμούμε κάτι πάρα πολύ, επειδή μπορεί τελικά η επιθυμία μας να πραγματοποιηθεί…
8. «Σχολική εκδρομή»
Κάποιο φοβερό ατύχημα σε σχολική εκδρομή οδηγεί ένα κοριτσάκι σε μεταθανάτια εμπειρία.
9. «Ο καταδιώκτης του Τζακ»
Η τυχαία σύλληψη του αδίσταχτου εγκληματία Τζακ αποκαλύπτει ένα μεταφυσικό δρώμενο.
10. «Η γυναίκα που έπεσε από ψηλά»
Ποια ιστορία μπορεί να κρύβεται πίσω από την πτώση μιας γυναίκας από το παράθυρο;
11. «Μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα;»
Οι κωμικοτραγικές περιπέτειες μιας βαλίτσας και του ιδιοκτήτη της, που κατέληξαν να γίνουν βραβευμένο μυθιστόρημα.
12. «Η περιπέτεια ενός ονόματος ή Γιατί Ανδρέας Καπανδρέου»
Η περιπέτεια και η εξέλιξη ενός ονοματεπώνυμου.

Καπανδρέου, Ανδρέας. Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν: αλλόκοτα διηγήματα. Λευκωσία: Επιφανίου, 2010.

Ο γιος της μάγισσας: αλλόκοτες ιστορίες (Θεσσαλονίκη: Συμπαντικές Διαδρομές, 2012)

Περίληψη

15 παράξενες ιστορίες, 15 αλλόκοτα διηγήματα.

Ένα βιβλίο στο οποίο μπλέκονται πραγματικά και φανταστικά γεγονότα,  προκαλώντας αλλόκοτα συναισθήματα.

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται τα διηγήματα: Ο γιος της μάγισσας, Στο πηγάδι,

Δυο χούφτες ρύζι, Περσεφόνη, Η βουτιά του δύτη, Η έκτη μου αίσθηση, Δεύτερη ζωή

Η Αλίκη το ήθελε πολύ (Β εκδοχή), Παγίδευση, Ο εκλεκτός, Δύο Δείπνα, Μια διαφορετική παρτίδα σκάκι, Το γράμμα ενός προδότη, Οι νεκροί στον πλανήτη Ογκλ

(Αντί επιλόγου) Σιωπή.

Οπισθόφυλλο

Μια μάγισσα καίγεται, ένας μοναχός ερωτεύεται και ο Διάβολος γράφει το δικό του βιβλίο. Ένας άντρας ξεχασμένος σε ένα πηγάδι, ένα περίεργο γεύμα με ρύζι, μια κοπέλα έρχεται απ’ τον άλλο κόσμο για να εκδικηθεί και ένας δύτης κάνει βουτιά θανάτου.Ένας άντρας συνθλίβεται από το «προτέρημα» της έκτης αίσθησης  και ένας άλλος  ευφραίνεται βλέποντας τη ζωή του μέσα από την οθόνη ενός υπολογιστή. Μια ερωτική ιστορία μπερδεμένη μέσα στους ιστούς της μαύρης μαγείας, μια παγίδα σε δύο διαστάσεις και η επιλογή του εκλεκτού από το Σατανά. Δύο παράξενα δείπνα και ένας βρικόλακας, μια περίεργη παρτίδα σκάκι και ένας προδότης που αναζητά την κάθαρση.Οι ιδιαιτερότητες των νεκρών στον πλανήτη Ογκλ και η αυτοκτονία της Πηνελόπης Δέλτα.

Καπανδρέου, Ανδρέας. Ο γιος της μάγισσας: αλλόκοτες ιστορίες. Θεσσαλονίκη: Συμπαντικές Διαδρομές, 2012.

Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα: η άγνωστη μαρτυρία του Ιωάννη Καρατζά (Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2016)

– Ιστορικό Μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας –

Περίληψη:

Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα, μας μεταφέρει στο μέλλον και συγκεκριμένα στο έτος 2103 μ.Χ. Σε αυτή την εναλλακτική εκδοχή της ιστορίας η Ελληνική Επανάσταση του 1821 έχει αποτύχει! Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξακολουθεί να υφίσταται καλύπτοντας γεωγραφικά τη σημερινή Τουρκία, τα Βαλκάνια και φυσικά την Ελλάδα και την Κύπρο. 

Στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα, όπου επικρατεί ο ισλαμικός νόμος, μια ομάδα νεαρών Ελλήνων Αυτονομιστών προσπαθεί με κάθε τρόπο να αντισταθεί και να αντιδράσει στην κατοχή. Κατορθώνοντας να θέσει υπό τον έλεγχο της μια μυστική τεχνολογία, αποφασίζει να στείλει ένα από τα μέλη της, πίσω στον χωροχρόνο και συγκεκριμένα στη Βιέννη του 1790. Στόχος του χρνοταξιδιώτη είναι να ενταχθεί στην ομάδα του Ρήγα Φεραίου Βελεστινλή και να βοηθήσει ώστε να διασωθούν και να διαδοθούν τα επαναστατικά του κείμενα, αφού σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ομάδας η Επανάσταση, σε αυτή την εκδοχή της ιστορίας, απέτυχε ακριβώς επειδή τα συγκεκριμένα έγγραφα καταστράφηκαν άμεσα από τις Αυστριακές και Οθωμανικές αρχές.

Το μέλος των Ελλήνων Αυτονομιστών που ταξιδεύει πίσω στον χρόνο είναι ο Ιωάννης Καρατζάς και κάπου εδώ ξεκινά το ιστορικό μέρος του μυθιστορήματος το οποίο ακολουθεί πιστά τη ζωή του Ρήγα Φεραίου Βελεστινλή και της παρέας του, από το 1790 μέχρι και το 1798.

Ο Ιωάννης Καρατζάς είναι υπαρκτό πρόσωπο που έδρασε, συνελήφθη και δικάστηκε μαζί με τον Ρήγα Φεραίο και άλλους έξι συντρόφους τους για τις επαναστατικές τους ιδέες. Οι πληροφορίες για τη συγγραφή του ιστορικού μέρους έχουν αντληθεί από πηγές της εποχής συμπεριλαμβανομένων και των πρακτικών της δίκης των οκτώ επαναστατών.

 Τα ιστορικά στοιχεία που υπάρχουν για τον Καρατζά ξεκινούν το 1790 στη Βιέννη, όταν αυτός ήταν ήδη 23 ετών. Για την προηγούμενη του ζωή οι ιστορικοί ερευνητές δεν έχουν καταφέρει να εντοπίσουν το παραμικρό. Λες και εμφανίστηκε από το πουθενά…

Η ιστορία θέλει τον Ιωάννη Καρατζά να εκτελείται από τους Τούρκους, μαζί με τον Ρήγα και έξι άλλους επαναστάτες, το 1798, στον πύργο Νεμπόιζα στο Βελιγράδι. Μόνο που τα γεγονότα, ίσως, να μην συνέβησαν έτσι ακριβώς …

Ας αφήσουμε, όμως, τον ίδιο τον Καρατζά να μας αφηγηθεί, μέσα από το άγνωστο αυτοβιογραφικό του κείμενο, αυτή την απίστευτη ιστορία που ξεκινά από το μέλλον και τελειώνει στο παρελθόν.

(Σημείωση: Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί πιστό αντίγραφο χειρόγραφου που ανακαλύφτηκε πρόσφατα, σε κρύπτη σκήτης στο Άγιο Όρος. Οι περίεργοι ισχυρισμοί του εξετάζονται από ομάδα επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων, η οποία αποτελείται από ιστορικούς, γραφολόγους και κβαντικούς φυσικούς).   

Το κείμενο το Ιωάννη Καρατζά αρχίζει ως εξής:

[Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]:

«Όταν κάποτε, κάποιος, ανακαλύψει και διαβάσει αυτό το κείμενο, ίσως θεωρήσει την ιστορία μου εξωπραγματική, παράλογη και τρελή. Δεν θα τον αδικήσω. Το ίδιο θα έκανα κι εγώ στη θέση του. Όμως, αυτά που καταγράφω είναι η δική μου πραγματικότητα, η δική μου μαρτυρία για τα όσα βίωσα. Πιο κάτω θα διαβάσετε για τη σχέση μου με τον Ρήγα Βελεστινλή και για την άγνωστη ιστορία της Ελλάδας, η οποία σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική αν δεν συνέβαιναν όλα αυτά που διηγούμαι. Όσο κι αν ακούγεται εξωπραγματικό και απίστευτο, τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι ακολουθούν ανάποδη χρονολογική φορά. Πρώτα συνέβησαν αυτά που διαδραματίστηκαν μετά και ακολούθως αυτά που έγιναν πριν. Είναι τόσα πολλά και αλλόκοτα αυτά που έζησα, που μου είναι δύσκολο, μετά από τόσα χρόνια, να τα αποτυπώσω με ακρίβεια στο χαρτί. …» 

Ιωάννης Καρατζάς

Καπανδρέου, Ανδρέας. Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα: η άγνωστη μαρτυρία του Ιωάννη Καρατζά. Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2016.

Το τέλος της Χιονάτης: ποιήματα (Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2017)

Περίληψη:

Ποιητική συλλογή χωρισμένη σε πέντε βασικές θεματικές ενότητες: Ιστορικά, Πολιτικά, Κοινωνικά, Ερωτικά, Διάφορα.

Ο τίτλος του βιβλίου «Το τέλος της Χιονάτης» είναι και ο τίτλος του τελευταίου ποιήματος της συλλογής. Επιλέχθηκε ως τίτλος του βιβλίου επειδή αναφέρεται στο άδοξο τέλος ενός παραμυθιού.

Η ποιητική συλλογή έχει ως επίκεντρο την απομυθοποίηση της ιστορίας, της πολιτικής, της κοινωνίας στην οποία ζούμε, αλλά και του έρωτα.

Τα ποιήματα της συλλογής γκρεμίζουν μύθους, αλλά κτίζουν καινούργιους αφού φαίνεται ότι ο άνθρωπος τους έχει ανάγκη.

 Κείμενο οπισθόφυλλου:

Το τέλος της Χιονάτης.

Tο άδοξο τέλος ενός παραμυθιού.

Ποιητική συλλογή για την απομυθοποίηση της ιστορίας, της πολιτικής, της κοινωνίας στην οποία ζούμε, αλλά και του έρωτα.

Ποίηση για το γκρέμισμα των μύθων, μα και για το κτίσιμο νέων, αφού τελικά δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτούς…

Καπανδρέου, Ανδρέας. Το τέλος της Χιονάτης: ποίηση. Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές, 2017.

Δείγματα Γραφής:

Για τον Ρήγα δεν ρωτούσα γιατί δεν ήθελα να προδοθώ. Περίμενα υπομονετικά μέχρι η ροή της ιστορίας να τον φέρει στον δρόμο μου. Το μόνο που γνώριζα ήταν πως, αν όλα πήγαιναν καλά σύμφωνα με τις πληροφορίες της Δήμητρας, ο Ρήγας θα εκτύπωνε τα επαναστατικά του έγγραφα το 1797. Άρα, θα έπρεπε αργά ή γρήγορα να κάνει την εμφάνισή του στη Βιέννη, ή, έστω, να ακούσουμε κάτι για αυτόν. 

Έτσι κι έγινε. Στο πατάρι του τυπογραφείου Μπαουμάιστερ,στο οποίο εκπαιδευόμουν από τους αδελφούς Πούλιους και που έγινε στέκι για τις συναντήσεις της παρέας μας, εμφανίστηκε μια μέρα ξαφνικά ένας άντρας μεσαίου αναστήματος με παχύ λαιμό, στρογγυλό πρόσωπο και ξανθό μουστάκι. Μόλις τον είδα και πριν ακόμα μου συστηθεί κατάλαβα ότι ήταν αυτός. Πρόσεξα καλύτερα τα χαρακτηριστικά του. Είχε πλατιά μύτη, γαλάζια μάτια και πολύ πυκνά φρύδια.Όταν τον αναγνώρισα, με δυσκολία έκρυψα τη χαρά μου. Συστηθήκαμε και ένοιωσα δέος την πρώτη φορά που του έσφιξα το χέρι. Η χειραψία του ήταν εγκάρδια και έδειχνε άνθρωπο φιλικό και συνάμα δυναμικό. Αυτός, όταν άκουσε το επίθετό μου, ρώτησε αν είχα σχέση με τη φαναριώτικη οικογένεια των Καρατζάδων και με τον ηγεμόνα της Βλαχίας Νικόλαο Καρατζά, στην αυλή του οποίου υπηρέτησε, όπως μου είπε, ως γραμματικός. Εγώ φυσικά του απάντησα αρνητικά, ενώ έδειξε να κάνει και σ’ αυτόνιδιαίτερη εντύπωση η κυπριακή μου καταγωγή.

Μετά τις απαραίτητες συστάσεις ο Ρήγας μάς δήλωσε ότι ήταν περαστικός από τη Βιέννη. Μας ανάφερε ότι συνόδευε ως γραμματέας τον βαρόνο Χριστόδουλο Κιριλιανό, ότι θα έμενε στην πόλη για μερικούς μήνες και ότι έψαχνε τυπογραφείο για να τυπώσει δύο βιβλία. Τα χειρόγραφα των δύο βιβλίων, μάλιστα τα κουβαλούσε μαζί του, προφυλαγμένα μέσα σε μια μαξιλαροθήκη.Ένα ρίγος διαπέρασε τη ραχοκοκκαλιά μου όταν άκουσα για τα βιβλία που σκόπευε να εκδώσει. Σύμφωνα όμως με τις δικές μου πληροφορίες, τα επαναστατικά κείμενα θα έπρεπε να εκδοθούν το 1797, δηλαδή εφτά χρόνια αργότερα. Διερωτήθηκα μήπως, για κάποιο λόγο που δεν μπορούσα να προσδιορίσω, επισπεύστηκαν τα γεγονότα και ο Ρήγας είχε έτοιμα τα επαναστατικά του κείμενα πιο νωρίς. Αν γινόταν αυτό θα υπήρχαν άραγε επιπτώσεις στην υπόθεσή μας; Η ιστορία θα ακολουθούσε την ίδια ροή που είχε υπολογίσει το λογισμικό πρόγραμμα της Δήμητρας ή θα είχαμε κι άλλες, σοβαρότερες παρεκκλίσεις;

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα  «Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα»

Η γέννηση

Μετά από δύο ώρες πάλης της μαμής με την εγκυμονούσα, ακούστηκε, επιτέλους, το λυτρωτικό κλάμα του νεογέννητου. Ο καρπός του παράνομου έρωτα της Αγγέλικας με τον Κόμη Άντονι είχε ωριμάσει και το νόθο παιδί εισέπνεε τις πρώτες ανάσες οξυγόνου. Λίγες στιγμές αργότερα, η γριά μαία έκοβε τον ομφάλιο λώρο με ένα μαχαίρι που είχε προηγουμένως αποστειρώσει στη φωτιά. Όταν τελείωσε και αυτή τη διαδικασία, σήκωσε το μωρό σαν τρόπαιο στα ματωμένα της χέρια.

«Αγόρι είναι! Να σου ζήσει», απευθύνθηκε στη λεχώνα παρατηρώντας το μωρό μπροστά στα κεριά που είχε ανάψει για το πρόχειρο χειρουργείο της.

Αμέσως μετά ακούμπησε το νεογέννητο αγοράκι στο στήθος της μάνας του, η οποία το αγκάλιασε με στοργή.

Η Αγγέλικα είχε ανάμικτα συναισθήματα. Ήταν χαρούμενη για το μωρό, αλλά και φοβισμένη, επειδή συνειδητοποιούσε τις δυσκολίες που περίμεναν μια ανύπαντρη και φτωχή μάνα στην πουριτανική κοινωνία που ζούσε.

Ιερά εξέταση

Χωρίς να χάσουν χρόνο οι ιεροεξεταστές, που έφτασαν από την πρωτεύουσα ειδικά για την ανάκριση, μετέφεραν την Αγγέλικα δεμένη σε ένα βοηθητικό δωμάτιο, δίπλα από την επισκοπική εκκλησία.  Μπροστά της σε ένα τραπέζι κάθονταν τρεις άντρες. Από την ενδυμασία της φάνηκε ότι ήταν ιερωμένοι ή μοναχοί. Δίπλα της στεκόταν ο ένας μεγαλόσωμος άντρας που την κρατούσε σφικτά σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής και την έσπρωξε βίαια μπροστά στους τρεις δικαστές. Ήταν ζαλισμένη και ταλαιπωρημένη. Το βλέμμα της ήταν θολό. Δεν καταλάβαινε πού βρισκόταν και τι ακριβώς ήθελαν από αυτήν. Τους άκουσε να ψάλλουν και να προσεύχονται όλοι μαζί. Μετά της ζητούσαν να ομολογήσει κάτι… Δεν καταλάβαινε ακριβώς τι…

Στην αρχή δεν ανταποκρινόταν. Όταν όμως την έδεσαν χειροπόδαρα και ξεκίνησαν να την βασανίζουν, άρχισε να απαντάει καταφατικά, ελπίζοντας ότι έτσι θα τερματιζόταν το μαρτύριό της.

«Παραδέξου το! Είσαι μάγισσα, έτσι δεν είναι;», ρώτησε με μίσος ένας γκριζομάλλης με μεγάλη κοιλιά και ροδοκόκκινα μάγουλα, που φαινόταν να είναι ο επικεφαλής.

Η Αγγέλικα τον κοίταζε παράξενα σαν χαμένη.

«Έτσι δεν είναι;», επανέλαβε ο βοηθός του με λύσσα, σφίγγοντας το πρησμένο από τη γέννα στήθος της με μια μεταλλική λαβίδα.

«Ναιιι», ούρλιαξε από τον πόνο η νεαρή γυναίκα.

Η λαβίδα χαλάρωσε και ένα αποδοκιμαστικό μουρμουρητό ακούστηκε από τους τρεις δικαστές που έγραφαν σημειώσεις στα χαρτιά που είχαν μπροστά τους.

«Όλα αυτά που μουρμούριζες όταν σε βρήκαμε ήταν σατανικά ξόρκια, σωστά;», ξαναρώτησε ο σαδιστής Ιεροεξεταστής την στιγμή που η λαβίδα έσφιγγε και πάλι το στήθος της.

«Ναιιι», απάντησε η Αγγέλικα με την ελπίδα να χαλαρώσει ξανά η λαβίδα που ένιωθε να της σκίζει τη σάρκα.

Κάπως έτσι η νεαρή μητέρα, ελπίζοντας να τερματιστεί το μαρτύριό της, παραδέχτηκε ότι ήταν μια κακιά μάγισσα, συνεργάτιδα του Διαβόλου, που είχε ερωτικές σχέσεις μαζί του! Παραδέχτηκε επίσης ότι έμεινε έγκυος από τον ίδιο τον Σατανά και απέκτησε το παιδί του. Τέλος, παραδέχτηκε ότι λίγο πριν εμφανιστούν οι Ιεροεξεταστές, ο ίδιος ο Διάβολος εξαφάνισε με μαγικό τρόπο το μωρό για να το σώσει, επειδή το βρέφος ήταν απόγονός  του!

Οι δικαστές δεν είχαν πλέον καμία αμφιβολία και ένιωθαν δικαιωμένοι.   Η γυναίκα που είχαν μπροστά τους είχε ομολογήσει, με απίστευτη μάλιστα ευκολία, πως ήταν μια βδελυρή μάγισσα που απειλούσε τα χρηστά ήθη και τους ευσεβείς πιστούς της πόλης τους.

Η ετυμηγορία είχε βγει παμψηφεί και ήταν αυτή που άρμοζε και επιβαλλόταν, τα χρόνια εκείνα, σε όλες τις μάγισσες: «Θάνατος διά πυράς!»

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο γιος της μάγισσας»

ΣΤΙΣ ΕΡΩΜΕΝΕΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Αφιερώνω τους στίχους αυτούς
στις κρυφές ερωμένες όλων των ποιητών.
Σε αυτές που έγιναν οι μούσες τους
που τους ενέπνευσαν
αλλά παρέμειναν για πάντα στη σκιά τους.
Σε αυτές που ποτέ δεν αξιώθηκαν
να δουν μια αφιέρωση προς τιμή τους
σε κάποια ποιητική συλλογή…

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Όλοι σε αναθεματίζουν
σ’ αποπαίρνουν, σ’ εξορκίζουν
(εκτός κι αν από σένα, κάτι έχουν να κερδίσουν
τότε, δίκαιο αγώνα σε βαφτίζουν).

Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή «Το τέλος της Χιονάτης»

Κριτικογραφία:

Το βιβλίο έρχεται πραγματικά να εμπλουτίσει την κυπριακή πεζογραφία και να αποτελέσει την αφετηρία για την λογοτεχνία του παράξενου ή του αλλόκοτου σε μια εποχή που μέτριοι κύπριοι πεζογράφοι κρυμμένοι πίσω από ένα σοβαροφανή προβληματισμό προσπαθούν να εμφανίσουν για παράδειγμα τα κακότεχνα έργα τους ως δήθεν πρωτοπορία της λογοτεχνίας και άκουσον – άκουσον, λογοτεχνία της επαναπροσέγγισης. Ευτυχώς «Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν» φέρνει μια νότα δροσιάς και ανανέωσης, μια ελπίδα για μια πραγματικά νέα λογοτεχνία.

(Γιώργος Γεωργής, καθηγητής πανεπιστημίου στην παρουσίαση του βιβλίου «Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν» στο Πανεπιστήμιο Κύπρου)

…εάν κρίνουμε τα διηγήματα και τους αφηγηματικούς τρόπους του Ανδρέα, θα έλεγα ότι ο συγγραφέας παίζει πάρα πολύ καλά αυτό το παιχνίδι με τον αναγνώστη, το παιχνίδι της αληθοφάνειας της ιστορίας που διαβάζουμε. Δημιουργεί μια στρατηγική αμφισημίας και υποβολής στον αναγνώστη. Αυτή η στρατηγική της αμφισημίας επιτυγχάνεται με εγκιβωτισμένες αφηγήσεις (ιστορίες μέσα στην ιστορία) δήθεν μαρτυρίες σε χειρόγραφα που χάθηκαν, αποσπάσματα από σελίδες ημερολογίων, μικροϊστορίες και παράλληλες εκδοχές. Πρόκειται δηλαδή για – όχι πρωτότυπα αλλά – σωστά χρησιμοποιημένα από τον συγγραφέα τεχνάσματα και τεχνικές που υποβάλουν την εντύπωση της πολλαπλότητας ή της συνθετότητας της πραγματικότητας.

(Παντελής Βουτουρής, καθηγητής πανεπιστημίου στην παρουσίαση του βιβλίου «Το τρομακτικό μυστικό του Αινστάιν» στο Πανεπιστήμιο Κύπρου)

Άλλο ένα βιβλίο που το κρατούσα να το διαβάσω όταν θα χρειαζόμουν κάτι πολύ καλό. Και φυσικά, ο Ανδρέας εκπλήρωσε όλα όσα υποσχέθηκε στην οπισθόφυλλο του βιβλίου. Κι ίσως κι ακόμη περισσότερα.

Το βιβλίο ξεκινάει με γροθιά (και δεν εννοώ τα κλασσικά, αυτό είναι ένα χειρόγραφο που βρέθηκε κλπ). Γροθιά και τόλμη, μιας -διορθώστε με αν κάνω λάθος- αυτή τη συγκεκριμένη εναλλακτική ιστορία δεν έχει τολμήσει κανείς Έλληνας να τη γράψει ακόμη. Η γραφή είναι στρωτή, ήρεμη, χωρίς εξάρσεις αλλά και χωρίς λάθη, οι χαρακτήρες όχι ιδιαίτερα ανάγλυφοι, αλλά δεν έχουν και τόση σημασία όσο η ίδια η ιστορία, η πλοκή ενδιαφέρουσα. Το πρώτο μέρος ίσως δεν είναι τόσο δυνατό όσο μπορούσε, αλλά το δεύτερο μέρος (που είναι τα 3/4 του βιβλίου) αποζημιώνει!

(Ευθυμία Δεσποτάκη (Naroualis) – συγγραφέας, για το βιβλίο «Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα», sff.gr)

Όταν πιάνεις στα χέρια σου ένα βιβλίο διηγημάτων ποτέ δεν ξέρεις τι να περιμένεις. Κι όταν ο τίτλος σε προετοιμάζει για κάτι βαθύτερο, υπερφυσικό, χαμηλώνεις τον φωτισμό στο δωμάτιο γύρω και αφήνεις να πέφτει το φως μόνο εκεί – στις σελίδες, στο πρόσωπό σου και στα χέρια. Τα ακροδάκτυλά σου δειλά γυρνάνε σελίδα τη σελίδα όπως βυθίζεσαι. Βυθίστηκα. Αφού τρόμαξα με τη δημιουργία της Βίβλου του Διαβόλου, απορροφήθηκα. Δεν άφησα το βιβλίο αυτό παρά μόνο όταν το τελείωσα. Παράξενες ιστορίες, αλλόκοτες, απρόσμενες ανατροπές, ήρωες που βρίσκονται ξαφνικά ανήμποροι απέναντι από το κακό, κάποτε το νικούν, κάποτε υπερνικούνται. Δεν θέλω να μιλήσω συγκεκριμένα για ιστορίες, για να μην χαλάσω καμία από αυτές.

(Χρίστος Ρ. Τσαήλης – συγγραφέας, για το βιβλίο «Ο γιος της μάγισσας» στο GoodReads)

Είναι φανερό πως ο Καπανδρέου έχει μελετήσει καλά το ιστορικό του υλικό, και στη συνέχεια, με μία καλογραμμένη αφήγηση, με την επιμελημένη επεξεργασία της ιστορίας του, και με πολύ καλούς διαλόγους, μας δίνει ένα ευκολοδιάβαστο και ευχάριστο μυθιστόρημα, όπου η Ιστορία γίνεται εύληπτη και κατανοητή μέσα από τον μύθο.

Συνοψίζοντας, «Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα» είναι μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της ελληνικής λογοτεχνίας του φανταστικού, που πετυχαίνει να παρασύρει τον αναγνώστη από την πρώτη μέχρι την τελευταία του σελίδα.

(Δημήτρης Αργαστάρας – κριτικός, για το βιβλίο «Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα», diavasame.gr)

Ο Ανδρέας Καπανδρέου αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στην κυπριακή λογοτεχνία. Είναι ο μοναδικός, απ’ όσο γνωρίζομε, Κύπριος που ασχολείται σοβαρά με τη λογοτεχνία του φανταστικού και έχει προχωρήσει στην έκδοση δύο συλλογών διηγημάτων. 

Ο Α. Καπανδρέου γνωρίζει πολύ καλά πώς να μας αιφνιδιάζει. Και αυτή είναι μια από τις αρετές του. Πολλές από τις ιστορίες του είναι γραμμένες με ευαισθησία και ορισμένες φορές με χιούμορ. Και αρκετές αφορμούνται από την καθημερινότητα, είναι συνηθισμένες καθημερινές ιστορίες που εμπεριέχουν το αλλόκοτο και το αναπάντεχο, κινούνται γύρω από ζητήματα που αφορούν τη σύγχρονη κοινωνία και τον άνθρωπο: έρωτας, ανεκπλήρωτος και αδιέξοδος εν πολλοίς, πάθη, απιστία, μοναξιά, οικογενειακές τραγωδίες, παιδικοί φόβοι.

(Αιμίλιος Σολωμού – φιλόλογος & συγγραφέας, περιοδικό Άνευ (τχ 53))

Συγχαίρω τον Ανδρέα Καπανδρέου για το βιτριολικό του χιούμορ, για την αμεσότητά του, για το ασύλληπτο των εμπνεύσεών του, για τη φαντασία του που σπάζει κόκαλα, για την ευρηματικότητά του, για τη σύλληψη, και καταγραφή, των ιστοριών του που θάλλουν από πηγαίο σαρκασμό. Μήτε χυδαιολογίες, μήτε αστεία της συμφοράς, μήτε χοντροκομμένα κλισέ, μήτε τίποτα παρόμοιο. Απλώς μυαλό και μπρίο. Απλώς μπρίο και μυαλό. Κι άντε τώρα να διαλέξεις το καλύτερο διήγημα της συλλογής. Όποια και να είναι η απόφασή σου, θα αδικήσεις τα υπόλοιπα. Ασφαλώς σε κάποια νιώθεις, υπόκωφα έστω, το βουητό της αγωνίας και κουλουριάζεσαι – δεν είναι και εύκολο πράγμα να γελάς με τις τραγωδίες των άλλων -, αλλά η χαρισματική πένα του Ανδρέα Καπανδρέου καταφέρνει να διαποτίσει, και τις τραγωδίες, με πλούσιες σταγόνες ευθυμίας και ιλαρότητας.

(Ανδρέας Κούνιος– δημοσιογράφος, για «Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν» (εφημερίδα Αλήθεια 26/2/13))